zamknij         x
Serwis www.conradfestival.pl używa plików cookies zgodnie z opisaną polityką prywatności. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na użycie plików cookies.


literatura i sztuka 2015

« wstecz


Rozwiń cały program poniedziałek, 19 października 2015
Miejsce Goethe-Institut
Godzina 18:00
Opis Wernisaż „Hannah Arendt. Ufność w człowieczeństwo”

Wystawa „Hannah Arendt. Vertrauen in das Menschliche” / Hannah Arendt. Ufność w człowieczeństwo/ została przygotowana przez Literaturhaus w Berlinie. Do tej pory zaprezentowano ją we współpracy z Instytutami Goethego m.in. w Pradze, Bukareszcie i Moskwie. Wystawa składa się z 20 kolorowych plansz z fotografiami ze zbiorów prywtanych, dokumentami, informacjami o najważniejszych dziełach Arendt, o jej związku z Martinem Heideggerem oraz filozoficzno-literackich przyjaźniach z Karlem Jaspersem, Hermannem Brochem, Randallem Jarrellem i Uwe Johnsonem w języku polskim i niemieckim. Integralną częścią wystawy jest film –wywiad Güntera Gausa z Hannah Arendt prezentowany z polskimi napisami. Wystawie towarzy dwujęzyczna broszura do pobrania przez kod qr.

Miejsce: Goethe-Institut, Rynek Główny 20 20.10.-10.11.2015, otwarte od pon.-czw. w godz. 8.00-20.00, w pt. 8.00-15.00

wtorek, 20 października 2015
Miejsce Galeria pod Baranami
Godzina 17:00
Opis Nieopowiedziane – W.G. Sebald, Jan Peter Tripp

Wystawa wierszy W.G. Sebalda i sztychów Jana Petera Trippa – oraz spotkania poświecone wspólnemu projektowi obu artystów i twórczości Sebalda

W.G. Sebald od lat szkolnych przyjaźnił się z Janem Peterem Trippem, znanym niemieckim malarzem hiperrealistycznym, któremu malarstwu poświęcił dwa eseje. Artyści od dawna planowali wspólny projekt, nad którym pracę przerwała nagła śmierć Sebalda. Tom Unerzählt/Nieopowiedziane, na który złożyły się 33 wiersze Sebalda oraz 33 sztychy Trippa, ukazał się już po śmierci pisarza. Obrazy nie są jednak ilustracją wierszy, ponieważ od początku wspólny projekt artystów był pomyślany jako dialog między słowem a obrazem. Sztychy przedstawiają oczy malarzy, poetów, pisarzy i przyjaciół. Nawiązują do motywu przewijającego się przez całą twórczość Sebalda, przypominają zdjęcia oczu, które pisarz umieścił w powieściach Czuję. Zwrót głowy i Austerlitz.

Wystawa w Galerii Pałacu Pod Baranami (wejście od ul. Św. Anny) otwarta w dn. 21.10.-25.10. w godz. 12.00-20.00, 26.10.-6.11, od pon.-pt. w godz. 14.00-18.00.

Uroczyste otwarcie wystawy z udziałem Jana Petera Trippa we wt. 20.10.2015 o godz. 18.00 w Galerii Pałacu Pod Baranami (wejście od ul. Św. Anny).

Dopełnieniem wystawy jest dyskusja z wieloletnim przyjacielem pisarza i autorem sztychów Janem Peterem Trippem, tłumaczką i znawczynią twórczości Sebalda, Małgorzatą Łukasiewicz oraz historyczką sztuki prof. dr hab. Marią Poprzęcką. Spotkanie poprowadzi Magda Heydel. Spotkanie odbędzie się we wt. 20.10.2015 o godz. 18.30 w Goethe-Institut w Krakowie, Rynek Główny 20.



Miejsce Pasaż (Bielaka)
Godzina 19:00
Opis Wernisaż wystawy „WOJNA!”

To prezentacja wyjątkowych plansz komiksowych polskich rysowników: Krzysztofa Gawronkiewicza oraz Mariusza Sołtysika, którzy wraz ze swoimi znakomitymi scenarzystami zmierzyli się z dramatem II Wojny Światowej we wciąż świeżej, popkulturowej formie opowieści graficznej.

Większość prac pochodzi z trzech albumów ilustrowanych przez Gawronkiewicza. Są to: „Achtung Zelig!” - legendarny już tom stworzonego wraz z Krystianem Rosenbergiem, „Burza. Ucieczka z Warszawy '40” autorstwa Macieja Parowskiego oraz wydany w zeszłym roku tom „Powstanie. Za dzień, za dwa”, którego scenarzystką jest Marzena Sowa.

Każdy z nich podejmuję tematykę wojny jednak opowiada o niej w odmienny sposób: mamy opowieść żydowskiego starca, który przeżywa Holocaust uciekając z niemieckiego transportu; jest fantastyczna, alternatywna historia Polski po II Wojnie Światowej i wreszcie niecodzienna opowieść o okupowanej Warszawie w przededniu powstania, pokazana przez pryzmat mikroświata jednej ze stołecznych kamienic.

Druga część wystawy to plansze wchodzące w skład powieści graficznej „Naród Zatracenia” napisanej przez Macieja Świerkockiego, zilustrowanej przez Mariusza Sołtysika. Jej akcja dzieje się w łódzkim getcie, narracja zaś prowadzona jest przez osieroconego, żydowskiego chłopca, Dawida, który powie: ''Wojna! Jak podniecająco brzmiało to słowo, które znałem dotąd tylko ze Starego Testamentu i podręczników''. Wstrząsająca opowieść o jej realiach, obnażająca bezsens i okrucieństwo, zamknięta jest w monochromatycznych rysunkach Sołtysika, wzmocnionych gdzieniegdzie czerwienią.

Ponad 25 prac zostanie powiększonych do dużych, plakatowych formatów, co sprawi, że wojenne obrazy staną się jeszcze bardziej wymowne w przekazie i czytelne mimo oderwania od kontekstu swoich tomów. Wystawie, której wernisaż zaplanowano na godz. 18 20 X, towarzyszyć będzie dyskusja z udziałem duetów: M.Świerkocki i M.Sołtysik oraz K. Gawronkiewicz i M. Sowa. Na wystawę zaprasza Pasaż oraz Fundacja Miasto Literatury.



Wydarzenie Emeryty
Miejsce plac pod Cricoteką
Godzina 19:00
Opis 20 października – 8 listopada 2015
Wernisaż: 20 października, g. 19:00

EMERYTY to interdyscyplinarny i intermedialny projekt artystyczno-społeczny inspirowany „Umarłą klasą” Tadeusza Kantora oraz opowiadaniem „Emeryt” Brunona Schulza. Autorka Anna Kaszuba-Dębska tworzy kolekcję obiektów manekinów, będących alter ego współczesnych osób oraz artystów, związanych z Schulzem, Kantorem i Grupą Krakowską.

Kolekcja EMERYTÓW stanowi instalację w przestrzeni publicznej nawiązującą do happeningu, ambalażu i kantorowskiego Teatru Informel, w którym aktor zostaje pozbawiony własnej roli, zrównany z przedmiotem i poddaje się przypadkowi. U Kantora aktorzy to „…worki, ludzie w szafie upodobnieni do wieszanych tam ubrań, pozbawieni własnej woli, gadający swoje własne bzdury”.

EMERYTY to kontynuacja i rozwinięcie projektu SZPILKI, w którym autorka kolekcjonuje damskie buty z ciekawą przeszłością i za pomocą tradycyjnych form malarskich oraz nowoczesnych technologii zamienia je w obiekty sztuki tworzące instalacje w przestrzeni miejskiej.

Działania te są wynikiem prac nad doktoratem realizowanym na ASP w Warszawie, dotyczącym życia i twórczości Brunona Schulza. Efektem wieloletnich poszukiwań, jest książka autorstwa Anny Kaszuba-Dębskiej pt. Kobiety i Schulz, wydanej wkrótce nakładem wydawnictwa Słowo Obraz Terytoria.

W przypadku trudnych warunków atmosferycznych wystawa będzie czasowo nieczynna.


środa, 21 października 2015
Miejsce Muzeum Narodowe w Krakowie
Godzina 18:00
Opis Gisèle Freund

Sceny fotograficzne i portrety

WYSTAWA

Gisèle Freund była jedną z najważniejszych artystek fotografii ubiegłego wieku, a jej portrety pisarzy i intelektualistów przeszły nie tylko do historii sztuki, ale także literatury, jako powszechnie znane wizerunki wybitnych twórców. Urodziła się w 1908 roku w Berlinie w zamożnej żydowskiej rodzinie. Jej ojciec był przedsiębiorcą oraz kolekcjonerem sztuki i to jemu Gisèle zawdzięcza zainteresowanie twórczością artystyczną. Za egzamin maturalny otrzymuje w prezencie od ojca Leicę, swój pierwszy aparat fotograficzny. Jako kierunek studiów wybrała jednak socjologię na uniwersytecie we Frankfurcie nad Menem, a do jej nauczycieli należeli Karl Mannheim i Theodor Adorno. W 1931 roku wyjechała do Paryża, aby podjąć pracę nad doktoratem. Po przejęciu władzy przez Hitlera w Niemczech zdecydowała się pozostać we Francji. Tu spotkała Adrienne Monnier, wydawczynię i właścicielkę legendarnej księgarni „Maison des Amis des Livres”, wokół której w latach 20. i 30. XX wieku skupiała się francuska literacka awangarda. Dzięki tej znajomości, a później przyjaźni, Gisèle Freund mogła poznać i sfotografować najważniejszych pisarzy ubiegłego stulecia.

W 1935 roku w Paryżu odbył się Pierwszy Międzynarodowy Kongres Pisarzy w Obronie Kultury, w którym udział wzięło 250 literatów z 38 krajów, i którego celem było ostrzeżenie przed rosnącym w siłę faszyzmem i zbliżającym się niebezpieczeństwem wybuchu wojny. Reportaż, jaki powstał podczas tego wydarzenia, zawierał galerię mniej lub bardziej znanych wtedy, a dziś wybitnych postaci jak: Andre Gide, Hanry Barbusse, Jean-Richard Bloch, Heinrich Mann, Anna Seghers, Bertold Brecht, Aldous Huxley, Ilja Erenburg czy Borys Pasternak. Wtedy też Gisèle Freund wykonała jedno z najbardziej znanych zdjęć André Malraux, jako romantycznego rewolucjonisty i bohatera swoich czasów.

Od 1938 roku artystka zaczyna tworzyć kolekcję portretów pisarzy, do której, oprócz wyżej wymienionych, należą m.in. James Joyce, Walter Benjamin, Louis Aragon, André Breton, Paul Eluard, Jean Cocteau, Paul Valéry, T. S. Eliot, Jean-Paul Sartre i Simone de Beauvoir, Virginia Woolf, Stefan Zweig, Colette, Bernhard Shaw, Vladimir Nabokov i wielu innych.

Wśród nich do wyjątkowych ujęć należą zdjęcia Waltera Benjamina, który był jej kolegą z frankfurckiego uniwersytetu, i którego ponownie spotkała we Francji u Adrienne Monnier.

Zdecydowaną większość portretów Gisèle Freund wykonywała „dla własnej przyjemności”, na zamówienie powstało zdjęcie Jamesa Joyce’a, wydrukowane na okładce magazynu „Time” z okazji publikacji książki „Finneganów tren”.

Kiedy w 1940 roku wojska niemieckie wkroczyły do Paryża, fotografka uciekła na południe Francji, a później, dzięki pomocy argentyńskiej pisarki Viktorii Ocampo, udało jej się przedostać do Ameryki Południowej. Tu poznała i sfotografowała wybitnych poetów: José Luisa Borgesa i Pabla Nerudę. Aby móc się utrzymać powraca do pracy jako fotoreporterka. Dla magazynu „Life” wykonała serię zdjęć dokumentujących luksusowy styl życia Evity Peron, prowokując międzynarodowy skandal, który zmusił ją do opuszczenia Argentyny. W Meksyku, gdzie osiadła na jakiś czas, zaprzyjaźniła się z Fridą Kahlo i Diego Riverą.

Po zakończeniu wojny wróciła do Francji kontynuując pracę portrecistki pisarzy. Wtedy powstają kolejne fotografie Beauvoir i Sartra oraz Samuela Becketta, Marguerite Duras, Eugene Ionesco. Pierwsza wielka wystawa prac Gisèle Freund miała miejsce w 1968 roku w Musée d’art moderne de la ville de Paris, w roku 1991 paryskie Centrum Pompidou zorganizowało jej retrospektywę, którą odwiedziło ponad 400 tysięcy widzów. Artystka zmarła w 2000 roku w Paryżu.

W publikacjach o fotografii Gisèle Freund pisała: „Dobry fotograf musi czytać twarz tak jak książkę, musi wyłapać wszystko to, co znajduje się miedzy wersami, musi czuć i rozumieć formę, aby oddać jej ducha poprzez światło i cień. Zbliżyć do siebie ludzi - to dla mnie najwartościowsze zadanie fotografii.”

Wystawa została przygotowana przez: Akademie der Künste, Berlin

Hamburger Stiftung zur Förderung von Wissenschaft und Kultur

IMEC Institut Mémoires de l’edition contemporaine, Paryż

Kuratorzy wystawy :
Janos Frecot
Gabriele Kostas

   




Wyszukaj w serwisie

newsletter

 
 


Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego